| تبليغات | X |
عاشق نبودی تو من عاشقت بودم
در قبله گاه عشق بودی تو معبودم
آرام و آسوده در خواب خوش بودی
یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم
من با نفسهایم نام تو را خواندم
کاش ای حوس بازم با تو نمی ماندم
روزی که میگفتی من با تو می مانم
روزی که دانستی من بی تو میمیرم
روزی که با عشقت بستی به زنجیرم
بازنده من بودم این بوده تقدیرم
خوش باوری بودم پیش نگاه تو
هر دم زچشمانت خواندم کلامی نو
عاشق نبودی تو من عاشقت بودم
در قبله گاه عشق بودی تو معبودم
عشق تو چون برگی در دست طوفان بود
دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود
روزی به من گفتی دیگر نمی مانم
گفتم که میمیرم گفتی که میدانم
باور نمی کردم هرگز جدایی را
آن آمدن با عشق این بی وفایی را
ميدوني چرا وقتي کسي که عشقش ميميره فقط گريه مي کنه؟
چون عاشق نبوده - فقط بهش عادت کرده بوده
اگه اون هم عاشق بود يك لحظه هم زنده نمي موند كه بخواد گريه كنه !!
